Slider

ไทยอยู่รอดในอาเซียน

ประเทศไทยพัฒนาเศรษฐกิจมาหลายสิบปีด้วยการมีแรงงานราคาถูก และการใช้ทรัพยากรที่มีอยู่ โดยอาศัยการลงทุนจากต่างประเทศที่เข้ามาลงทุน หาประโยชน์จากปัจจัยเหล่านี้ โดยที่ไทยเองไม่ได้พัฒนาปรับตัวได้เร็วพอ ปัจจุบันจึงติดอยู่ในกับดักที่คั่นระหว่างประเทศที่พัฒนาเศรษฐกิจอยู่ในระดับสูงกับประเทศที่กำลังเริ่มพัฒนาเศรษฐกิจอย่างพม่า กัมพูชา ลาว อินโดนีเซีย และที่สำคัญที่สุดคือ เวียดนาม ประเทศเหล่านี้ล้วนมีแรงงานถูกกว่า มีทรัพยากรที่ยังไม่ได้ถูกใช้มากกว่าไทย
      ประเทศเกาหลีใต้ที่เคยตกอยู่ในสภาวะเศรษฐกิจที่มีปัญหาในช่วงวิกฤต “ต้มยำกุ้ง” เหมือนกับไทย ได้ก้าวข้ามปัญหาและประสบความสำเร็จในการเป็นประเทศที่มีเศรษฐกิจระดับสูงจากปัจจัยสำคัญอัน ได้แก่ การพัฒนาการศึกษาของคนในชาติสามารถสนองตอบความต้องการทางเศรษฐกิจได้อย่างมีประสิทธิภาพและประสิทธิผล กล่าวคือ ในช่วงที่ประเทศเกาหลีใต้เริ่มหนีจากอุตสาหกรรมพื้นๆ อย่างไทยขณะนี้ก็ส่งเสริมให้มี
การศึกษาเน้นผลิตบุคลากรมีความสามารถเข้าไปทำงานในอุตสาหกรรมหนักเช่นอุตสาหกรรมเหล็ก
อุตสาหกรรมรถยนต์ ฯลฯ
     ต่อมาก็พัฒนาหลักสูตรการศึกษาเน้นผลิตคนเกาหลีให้มีทักษะในด้านวิทยาศาสตร์ อิเล็กทรอนิคส์เพื่อสนองตอบความต้องการของภาคเอกชน ที่มีความเจริญเติบโตด้านอุตสาหกรรม อิเล็กทรอนิคส์ และปัจจุบันมีนโยบายการศึกษาเร่งผลิตนักวิทยาศาสตร์เพื่อทำงานวิจัยและพัฒนา ส่งเสริมให้เอกชนหันมาพัฒนาอุตสาหกรรมมีนวัตกรรมใหม่ๆ สามารถก้าวข้ามนวัตกรรมของญี่ปุ่นในหลายๆ สินค้า ทำให้สินค้าเกาหลีเป็นสินค้าดีมีคุณภาพ ราคาถูกกว่าสินค้าญี่ปุ่น สิ่งนี้แหละคือการเพิ่มประสิทธิภาพ (productivity) คือความสามารถในการผลิตสินค้า ที่ทำรายได้เพิ่มขึ้นจากหนึ่งหน่วยทรัพยากร และแรงงานที่มีอยู่
     ความสำเร็จด้านนโยบายการศึกษา ส่งเสริมชี้ทางให้ภาคเอกชนพร้อมๆ กัน กับการเตรียมความพร้อมสนองตอบความต้องการภาคเอกชน มีนโยบายรัฐบาล ที่ส่งเสริมให้มีการลงทุนในด้านวิจัยและพัฒนา สนับสนุนเอกชนให้หันมาพัฒนาอุตสาหกรรมระดับสูงผลิตสินค้าที่ใช้เทคโนโลยีทำให้สามารถผลิตสินค้าราคาแพงแต่ใช้ต้นทุนการผลิตต่ำสินค้าอิเล็กทรอนิคส์ส่วนใหญ่มีต้นทุนการผลิตต่อเมื่อเทียบกับราคาขาย อัตราผลกำไรส่วนใหญ่มากกว่า 700 เปอร์เซนต์ เปรียบเทียบผลก าไรจากอุตสาหกรรมพื้นๆ เช่น สิ่งทอ เครื่องนุ่งห่ม ฯลฯ ที่ไทยทำ ล้วนมีกำไรเพียง 10 – 20 เปอร์เซนต์ ทำกำไรได้น้อย การพัฒนาเศรษฐกิจอย่างไทยจึงจำเป็นต้อง ก้าวข้ามอุตสาหกรรมพื้น ๆ เหล่านี้ไปสู่อุตสาหกรรมผลิตสินค้านวัตกรรม สร้างรายได้ ให้ประเทศไทยได้อย่างเป็นกอบเป็นกำ ไม่ใช่เก็บเล็กเก็บน้อยอย่างในปัจจุบัน
     ประเทศเกาหลีใต้ยังลงทุนในด้านสาธารณูปโภคอย่างมีนัยสำคัญ ทันต่อความเจริญทางเศรษฐกิจของประเทศ ทั้งหมดนี้ยังส่งเสริมให้การกระจายรายได้ เป็นธรรมมากขึ้น ทำให้คนที่มีรายได้ปานกลางเพิ่มจำนวน
ขึ้นมากการบริโภค ในประเทศเพิ่มขึ้นมาก ส่งเสริมให้การเจริญเติบโตทางเศรษฐกิจเป็นไปอย่างมั่นคง
     หากถามว่าท าไมไทยถึงได้ก้าวมาสู่กับดักที่อุตสาหกรรมมีแรงงานราคาแพงกว่าประเทศเพื่อนบ้าน
อุตสาหกรรมไทยยังเป็นของพื้น ๆ ยังพึ่งพาญี่ปุ่นมาลงทุน ในอุตสาหกรรมรถยนต์ ที่นับวันมีแนวโน้มจะ
หนีออกจากประเทศไทย ที่ญี่ปุ่น เรียกกันว่า Thailand + 1 ในขณะนี้ ในอีกไม่กี่ปี อาจจะกลายเป็น
1+Thailand
     ถึงตอนนั้น เราจะเห็นเวียดนาม อินโดนีเซีย พม่า กลายเป็นศูนย์แต่ไทย เป็นเพียงผู้เล่นตัวประกอบ เศรษฐกิจเขาเหล่านั้นจะก้าวข้ามไทยไปเหมือนอย่างสิงคโปร์และมาเลเซียก้าวข้ามไทยไปเมื่อประมาณ 35 ปีก่อน และ 15 ปีก่อน ตามล าดับ
     ปัญหาที่ทำให้ไทยไม่อาจทำได้อย่างเกาหลีใต้ น่าจะเกิดจากการปกครองที่มีการเลือกตั้ง เพราะเลือกตั้งทีไร คนไม่มีความสามารถ คนไม่มีคุณธรรม ได้เข้ามาบริหารประเทศเป็นส่วนใหญ่ ทุกรัฐบาลที่ผ่านมามักมีไม่กี่คนในรัฐบาลที่พอมี ความสามารถบ้าง ที่เหลือล้วนเพิ่งจะเข้ามาเรียนรู้งาน ทำอะไรก็ไม่ค่อยจะเป็น คิดหานโยบายอะไรเพื่อประเทศชาติมักคิดกันไม่ค่อยออก ทำกันไม่เป็นอย่างนี้ มาหลายสิบปี หวังเพียงเข้ามาโกงกิน อย่างนี้ ไทยจะอยู่รอดในอาเซียนได้อย่างไร หากจะมีการเลือกตั้ง มีประชาธิปไตย ต้องกำจัดคอร์รัปชั่นให้ได้เสียก่อน