Slider

อาเซียน+6

     อาเซียนบวก 6 (Asean +6) หรือ หรือ FTA ASEAN PLUS 6 คือกลุ่มประเทศในภูมิภาคเอเชียตะวันออกเฉียงใต้ซึ่งเป็นสมาชิกในอาเซียน 10 ประเทศ ได้แก่ ประเทศบรูไน ประเทศลาว ประเทศกัมพูชา ประเทศไทย ประเทศอินโดนีเซีย ประเทศสิงคโปร์ ประเทศเวียดนาม ประเทศฟิลิปปินส์ ประเทศมาเลเซีย และประเทศเมียนม่าร์ และเพื่อนบ้านในเอเชียและโอเชียเนียอีก 6 ประเทศ ได้แก่ ประเทศจีน ประเทศเกาหลีใต้ ประเทศญี่ปุ่น ประเทศออสเตรเลีย ประเทศอินเดีย และประเทศนิวซีแลนด์

     การรวมกลุ่มครั้งนี้จะมีรูปแบบการเจรจาต่อ รองที่ครอบคลุมทั้งด้านการเปิดตลาด สินค้า บริการ และการลงทุน โดยได้แบ่งกลุ่มการพัฒนาประเทศเป็น 3 ระดับ ได้แก่ ระดับพัฒนาน้อยที่สุด มี สปป.ลาว กัมพูชา พม่า เวียดนาม ซึ่งจะได้รับแต้มต่อด้านกำหนดเวลาการลดภาษียาวกว่ากลุ่มอื่น ระดับพัฒนาสูงสุด มีสิงคโปร์ ญี่ปุ่น ออสเตรเลีย นิวซีแลนด์ มาเลเซีย บรูไน ซึ่งจะนำร่องเปิดเสรีเร็วกว่า และกลุ่มพัฒนาระดับปานกลาง มีจีน ไทย อินเดีย อินโดนีเซีย ฟิลิปปินส์ ต้องหารือเพื่อต่อรองเงื่อนไขกันอีกครั้งในโอกาสต่อไป
ทั้งนี้การเปิดอาเซียน+6 แล้ว จีนจะตกลงร่วมกัน 3 ประเทศ กับญี่ปุ่น เกาหลีใต้ ในการเปิดข้อตกลงด้านบริการ การลงทุน มาผนวกในเอฟทีเอ และประเทศไทยยังคงผลักดันเอฟทีเอที่ยังค้าง 3 ฉบับ กับเปรู ชิลี อินเดียด้วย

ประวัติความเป็นมาของอาเซียน

สมาคมประชาชาติแห่งเอเชียตะวันออกเฉียงใต้มีจุดเริ่มต้นขึ้นเมื่อเดือนกรกฎาคม พ.ศ. 2504 โดยประเทศไทย มาเลเซีย และฟิลิปปินส์ได้ร่วมกันจัดตั้งสมาคมอาสา หรือ Association of South East Asia ขึ้นเพื่อการร่วมมือกันทาง เศรษฐกิจ สังคมและวัฒนธรรม แต่ดำเนินการได้เพียง 2 ปี ก็ต้องหยุดชะงักลง เนื่องจากความผกผันทางการเมืองระหว่าง ประเทศอินโดนีเซียและประเทศมาเลเซีย

      จนกระทั่งต่อมามีการฟื้นฟูสัมพันธภาพระหว่างประเทศขึ้น จึงได้มีการแสวงหาลู่ทางจัดตั้งองค์การความร่วมมือทางเศรษฐกิจขึ้นในภูมิภาค “สมาคมประชาชาติแห่งเอเชียตะวันออกเฉียงใต้” และพันเอก (พิเศษ) ดร. ถนัด คอมันตร์ อดีตรัฐมนตรีว่าการกระทรวงการต่างประเทศในสมัยรัฐบาลจอมพลถนอม กิตติขจร โดยมีการลงนาม “ปฏิญญากรุงเทพ” ที่พระราชวังสราญรมย์ เมื่อวันที่ 8 สิงหาคม พ.ศ. 2510 จาก ปฏิญญาอาเซียน ซึ่งลงนามโดยรัฐมนตรีว่าการกระทรวงการต่างประเทศของประเทศสมาชิกก่อตั้ง 10ประเทศ ได้แก่ ทุกประที่อยู่ในเอเชียตะวันออกเฉียงใต้ ยกเว้น ติมอร์-เลสเต้

      ความประสงค์ของการจัดตั้งกลุ่มอาเซียนขึ้นมาเกิดจากความต้องการสภาพแวดล้อมภายนอกที่มั่นคง (เพื่อที่ผู้ปกครองของประเทศสมาชิกจะสามารถมุ่งความสนใจไปที่การสร้างประเทศ) ความกลัวต่อการแพร่ขยายของลัทธิคอมมิวนิสต์ ความศรัทธาหรือความเชื่อถือต่อมหาอำนาจภายนอกเสื่อมถอยลงในช่วงพุทธทศวรรษ 2500 รวมไปถึงความต้องการในการพัฒนาเศรษฐกิจของประเทศ การจัดตั้งกลุ่มอาเซียนมีวัตถุประสงค์ต่างกับการจัดตั้งสหภาพยุโรป เนื่องจากกลุ่มอาเซียนถูกสร้างขึ้นเพื่อสนับสนุนความเป็นชาตินิยม